tag:blogger.com,1999:blog-31156524155148108842012-02-16T19:46:11.375-08:00mahdashttp://www.blogger.com/profile/05344278512802695096noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-3115652415514810884.post-63507608577829244092009-08-03T13:33:00.000-07:002009-08-03T13:40:35.624-07:00<div dir="rtl" align="center"><span style="color:#660000;"><em><span style="font-size:130%;"><span style="color:#006600;">(شهادت تو تولد آزادیست)<br /></span><br /><br /><br />خون سرخت صورتت را غرقِ خود گردانده است<br />وصف کشتار تُرا دنیا دمادم خوانده است<br />رفتی از جمع دلیران وطن سوی سرای ماندگار<br />ای ندا، نام تو شد بر بام ایران یادگار<br />خون پاکت را چه بیرحمانه جاری کرده اند<br />مردم گیتی به خون خواهیِ تو اعلان یاری کرده اند<br />میروی اما بدان خونت نباشد بی بها<br />کرده ای ما را ز بندِ ترسِ سی ساله رها<br />میتوان شام غریبان تو را باور نمود؟؟؟<br />یا خدا را بهر حق الناسِ تو داور نمود؟<br />رنجِ فقدان تورا من تسلیت گویم همی<br />چون همه ایرانیان راه تورا پویم همی<br />در جهان طرزِ نگاهِ آخرت افسانه گشت<br />مادرت از هجرتِ مادام تو دیوانه گشت<br />کاش میشد واژه ها از اشک مادر کم کند<br />میهراسم داغ تو آن قامتش را خم کند<br />کاش میشد تا بداند جاودان شد نام تو<br />نزد یزدان شهدِ شیرین و عسل شد کامِ تو<br />ای ندا جان دادِ ما را نزد یزدان باز گو<br />منطق و عدل خدا را زین فجایع باز جو<br />خون تو با خون همراهان تو پاینده گشت<br />رفتنت مفتاح و فتح البابِ در آینده گشت<br />بارالها روح مهمانان خود را پاس دار<br />شامه ی این عاشقان را پُر ز عطر یاس دار<br />این سبک بالان نهال جانثاری کاشتند<br />آرزوی ملت آزاده ای را داشتند<br />جز کنار چشمه ی کوثر نباشد اجرشان<br />در تمامِ رندگانی داده بودی زجرشان<br />کاش من هم همسفر بودم میان جمع تان<br />بر ثمر آید در آخر همت و آن سعی تان..<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;">(مهداص)<br /><br /></span><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#666600;">(گلایه ها)<br /></span><br /><br /><br />گله دارم از خدا و صاحب آسمونا<br />واسه مرگ دلخراش و ممتدِ این جوونا<br />دستای پستی که ناله های مارو خفه کرد<br />کاسه ی صبر ما رو به زورِ باتوم چپه کرد<br />دیگه من حقم و از این نانجیبا نمیخوام<br />دیگه رأی ام رو ز دست نارفیقا نمیخوام<br />داغیِ سرب و گلوله سینه هارو پاره کرد<br />مادرا رو چه کسی به اسم دین آواره کرد؟؟؟<br />هموطن بیا بمونیم پیش هم تا دم درگ<br />بِروبائیم ز سر دشمن بی عاطفه ترگ<br />بیا از حالا بجنگیم واسه جونِ بچه ها<br />واسه کسری و ندا، برای خون بچه ها<br />واسه مصطفی غنیان،واسه خاک این وطن<br />اگه جلادا نباشن دیگه پاکِ این وطن....<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">(مِهداص)<br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#666600;">(خون سرخ عاشقان)<br /><br /></span><br /><br />سرخیِ خون جوانان وطن بر خاک ریخت<br />آبِروی دولت خدمت گذاران پاک ریخت<br />هاله ی نور تو را باور کنم یا کشتنت؟؟<br />کُلِ دنیا گشته از این قتل و غارت دشمنت<br />مادران را کرده ئی در سوگِ فرزندان خویش<br />قلب پیران را نمودی بار دیگر ریش ریش<br />این دلیران را خس و خاشاک خواندی در جهان<br />لیکن آنها را تو کشتی آشکارا و نهان<br />حرمت علم و ادب بشکسته شد بار دگر<br />خون سرخ و گریه را با چشم وجدانت نگر<br />اهل دانش را چه بیرحمانه بردی در کما<br />خون این رذلان قاتل کی شود بر ما مباح؟؟؟<br />اجنبی ناموس ایران را چنین پرپر نکرد<br />فکر مرگ دختران را طالبان در سر نکرد<br />پرده ی حُجب و حیا را دست پستی پاره کرد<br />موسوی، باید که این درد وطن را چاره کرد..<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">(مهداص)<br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#666600;">(ماموران معذور)<br /></span><br />مامورم و معذور تو را حق نپذیرد<br />کاری نکن آینده ز تو داد بگیرد<br />ای جامه ی تو سبز و نمادِ من و ما سبز<br />با یاری تو قلب ترک خورده زند نبض<br />در دین مبین نیست رهی جز به حقیقت<br />دریاب مرا با کمکت نیک طریقت<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">(مهداص)<br /><br /></span><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#666600;">(آمدی امید ما)<br /><br /></span><br />آمدی بعداز هزاران لحظه دوری موسوی<br />بر دل تاریک ملت همچو نوری موسوی<br />روزِگاری دشت ایران پُر ز شیران بوده است<br />در کجای خاطرت اینگونه ویران بوده است؟؟؟<br />دزدی و فحشا وُ نفرت را تماشا کرده ئی؟<br />نیک میدانم ازین پس بهر ایران بنده ئی<br />سیدِ خوش خُلق و طاهر ای مرید انبیا<br />با تمام قدرتت سوی نبردِ دَد بیا<br />میرحسین موسوی، ایران نگاهش سوی توست<br />با وجودت بین ما هر لحظه گوئی سالِ نوست..<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">(مهداص)<br /><br /></span><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#666600;">(رنگ وحدت)<br /><br /></span><br />رنگ وحدت شده در خاطر ایرانی سبز<br />دل بشکسته ی ما باز دوباره زده نبض<br />وحشت دشمن دژخیم فراوان شد و حرف<br />سر خود را به خداوند فرو کرده به برف<br />ملتِ غمزده و بی کس ما دیده امید<br />این نه برگیست که لرزد چو تن و شاخه ی بید<br />لحظه ی شوق و شعف در دل ما نزدیک است<br />رو سیاهی و ضرر بار دگر بر دیگ است<br />گره بر قامت خشکیده ی هم تا فردا...<br />پُر تلاشیم که این قطره شود یک دریا.<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">(مهداص)<br /><br /></span><br /><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#666600;">(پرچمم آزاد کن)<br /><br /></span><br />روزِگاری پرچمم سرخ و سفید و سبز بود<br />دست نا محرم زدو تقدیس پرچم را ربود<br />عمروعاص دیگری آمد برون از پرده ها<br />زد میان مردم آزاده ی ما نرده ها<br />از دروغ و حیله و مکرو دغل باکی نداشت<br />پُر گنه بود و نمیدانم چرا شاکی نداشت<br />گردنِ مظلوم را با پنبه و پر میبرید<br />شاکیان را در خفا اعدام و یا سر میبرید<br />پرچمم را چون عبا بر دوش خود همراه داشت<br />تخم غم را بر دل ایران و ایرانی بکاشت...<br />تا که سبزِ پرچمم را سیدی آزاد کرد<br />دشت یأسِ سینه ی ما را هم او آباد کرد<br />در میان بیرقش سرخ و سپیدی کسر بود<br />رنگ صلح و جانثاری در میان حصر بود<br />در نبردِ حق و باطل قلب ما آتش گرفت<br />خون پاک این شهیدان سرخِ پرچم پس گرفت<br />حال باید پرده های بین مردم را گسست<br />راه کتمان حقیقت را بر این بیچاره بست<br />تا که در صلح و رفاقت نقشِ فردا را بدید<br />آید از مهر و محبت روی این پرچم سپید..<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">(مهداص)<br /></span><br /><br /><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#666600;">(رأی من را برده اند)<br /><br /></span><br />شاد بودم تا سحر در شوق روز دیگری<br />صبح دیدم رأی من شد بسته با جادوگری<br />ملتی را در دو ساعت سوی غمها برده اند<br />حق ما را پیش چشم کُلِ دنیا خورده اند<br />هموطن ؛آیا برای همصدائی دیر نیست؟؟؟<br />چشم ما از دیدن این ظلم و ظن ها سیر نیست؟<br />پس بیا با هم شویم و بوی آزادی دهیم<br />بر جهان ما مژده ی ایثار و آبادی دهیم<br />کاسه ی لبریزِ از صبر من و ما دیگ بود<br />اُرسیِ والامقامان زبتدا پر ریگ بود<br />تا همین جا نام سید تا ابد شد ماندگار<br />داده بر ما بیکسان نام دلیران یادِگار<br />نهضت سبز شهادت را به ما آموخت او<br />چشم کور مردمی را سوی فردا دوخت او..<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">(مهداص)<br /><br /></span><br /><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#666600;">(شرمنده از خویش)<br /><br /></span><br />جانشینِ ایزدِ منّان چرا خون ریخته؟؟<br />واقعا روحِ خدا با روح او آمیخته؟؟؟<br />در هراس از قدرت آمد جانشین ایزدی<br />تکیه بر کرسیِ خون وجانِ مظلومان زدی<br />میتوان زین پس خدای این قبیحان را ستود؟؟؟<br />یا که عدلِ ایزدی در قلب محرومان فسود؟؟؟<br />عمر ما را در ذکات و روزه ها آتش زده<br />چشم دنیا از جفای مسلمین ماتش زده<br />با چه روئی بعد از این خود را مسلمان جا زنم؟<br />در میانِ عقده ها ی بسته دست و پا زنم؟<br />من از این پس ایزدِ قلب خودم را بنده ام<br />در ره شادیِ قلب عاشقان در خنده ام<br />در تمام زندگی جز نخلِ دلداری نَروست<br />گقت یزدان؛هر که عاشق بود و شد راهش درست<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">(مهداص)<br /></span><br /><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#666600;">(ابابیلیان)<br /></span><br /><br /><br />کوچه ها پر وحشت و لبریزِ از فریاد ها<br />مانده رنگِ خونِ یاران بر زمین و یاد ها<br />در میان بهتِ دنیا سینه ها از هم درید<br />شکوه ها را نزد یزدانِ اهورائی برید<br />تاریِ چشمان من از گاز اشک آور نبود<br />هیچ تصویری چنین در خون و درد آور نبود<br />نوگلی بشکفته در خون ، میزبانش عزرَئیل<br />دیده هایت ببر نزد خدا ای جبرَئیل<br />ما سپاهی از ابابیل تو را کم داشتیم<br />سنگ را با دست خود از کوچه ها برداشتیم<br />بیگناهان را دگر باره به خاک انداختند<br />راحت از کردار خود بر دیگری پرداختند<br />دود بود و سرب داغ و لخته خونی روی چشم<br />آمد از تصویر مرگِ بیکسان عالم به خشم<br />گوئی از آب حیات این نانجیبان خورده اند<br />آبِ رویِ دین نابِ مصطفی را برده اند<br /></span><span style="font-size:130%;color:#990000;">(مهداص)<br /><br /></span></em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3115652415514810884-6350760857782924409?l=kodetagaran.blogspot.com' alt='' /></div>mahdashttp://www.blogger.com/profile/05344278512802695096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3115652415514810884.post-45898969025806999882009-07-27T14:27:00.000-07:002009-07-27T14:30:32.375-07:00سلام<br />اینجا خانه ی جدید مهداص هست که تا چند روز دیگر به اتفاق تمام دوستان سبز از بلاگفا به بلاگر خواهند امد...با دروود<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3115652415514810884-4589896902580699988?l=kodetagaran.blogspot.com' alt='' /></div>mahdashttp://www.blogger.com/profile/05344278512802695096noreply@blogger.com0